Faşistler PDF İndir

tarafından
89
Faşistler PDF İndir

Faşistler PDF indir kitabı 2015 yılında basılmıştır.Kitap toplam olarak 565 sayfadan oluşmaktadır.Kitabın yazarı ise Michael Mann´dır.

Faşistler ÖZET

Faşistler PDF İndir özet, Bu kolay birşey olmasa da, terimlerimizi tanımlamalıyız. “Gerçek” faşizmin
sadece gerçek evinde, Italya’da bulunabildiğine inanan bazı araştırmacılar
faşizmi herhangi bir “genel” anlamda tanımlamayı reddeder. Birçoklan gibi,ben de bu yaklaşımı benimsemiyorum. Yine de, başlangıç itibarıyla, birçok zaman ve mekâna uygulanabilecek bir genel tanımı ben de aramıyorum.

Faşist hareketlerin daha yakın zamanlarda ve başka yerlerde var olup
olamadığını sorguladığım son bölüme kadar, benim aradığım, iki dünya
savaşı arası dönemin Avrupası bağlamında sezgisel bir yaran olabilecek bir
tanımlama.Gelin önce, önde gelen entelektüellerin faşizm hakkındaki düşünceleri üzerinden kavrama dair genel bir fikir sahibi olalım.

Bu anlamda, Semhell’in (1976, 1986, 1994) ve Mosse’un (1999) yorumlarına ilaveten Griffin’in faşist metinler seçkisi (1995) benim ana rehberlerim olacak. Bunların çoğunluğu başta gayri materyalist solcu olsalar da, daha sonra organik milliyetçiliği benimsediler. 1898’de Fransız Barres kendi birliğini “Sosyalist Nasyonalizm” diye adlandırsa da, kalıp, İtalyan Cor-radini’nin bu kelimelerin yerini değiştirdiği şekliyle “Nasyonal
Sosyalizm” olarak oturdu.

Corradini sosyalizm diyerek aslında sendikalizmi kastediyordu; kendi ifadesiyle: “Sendikalizm ve nasyonalizm birlikte dayanışmayı temsil eden öğretilerdir.” Sınıfsal ve sektörel çelişkiler, “korporatif bir devletçe” koordine edilen sendikal örgütlerin yardımıyla aşılabilirdi. Böylece sınıf mücadelesi uluslararası bir mücadeleye dönüştürülerek, nasyonal sosyalizm ulusal sınırlar içine hapsedilebilecekti.

Direnmek için, proleter ulus, iktisadi silahlar ve “emperyalizmin kutsal misyonu” üzerinden savaşmak zorundaydı. Bu, son aşamayı saymazsak, son yılların “üçüncü dünya sosyalizmini” andınr. Bunlaryüzyıl için çok da alışılmadık fikirler değillerdi.Materyalist olmayıp solcu olan bu adamlar “direnişi”, “iradeyi”, “hareketi”, “kolektif eylemi”, “kitleleri” ve “ilerlemenin” diyalektiğini; “mücadele”, “güç” ve “şiddet” üzerinden de yücelttiler.

Faşist olarak geçinen kitle muhalafet çıkan her kimseye acımadan, güç ve şiddet uyguluyorlardı. Bu da uygulamada partiler kadar paramiliterler kurmak anlamına geliyordu. Kolektivistler olarak, serbest piyasa liberalizminin ve “burjuva demokrasisinin”, “yaşayan toplulukların” ve “organik bir bütün olarak ulusun” çıkarlarını inkâr eden “gayri ahlâki bireyciliğini” hor görüyorlardı. Ulus, özünde tek ve bölünmez, yaşayan ve nefes alan, ya “yekpare” ya da “organik” olarak tanımlanan bir varlıktı.